دورم از تو...

 

هرگز نشد بیای پیشم بگیری دستای منو.... بدونی من عاشقتم گوش کنی حرفای منو

 

 تونبودی بدون ولی اون که برات میمرد منم...... تا زنده ام دوست دارم این کلام اخرم

 

 من که نتونستم تو رو یه لحظه تنها بزارم....... تو سردی خاطره ها بگم که دوست ندارم

 

 دلم می خواد همین یه بار اشکام و پنهون نکنم.... باور کنی تو رو می خوام غربت زندونی کنم

 

 بایم به شهر خاطرات غرق بشم توی نگات.........دیوونه و فدات بشم بمیرم من واسه چشات 

 

                         اما هنوز فاصلمون دور و دست من جداست .......ترانه سکوت من تو بغض اخرم رهاست

 

   کاش که میشد فقط یه باربیای بگی دوست دارم........تو چشم من نگاه کنی  بگی که عاشقت منم

برای هومن...(در عصر یک روز بارانی)

آسمان می گریست از قصه ای که من برایش گفته بودم

ناله می کرد برای بیان همدردیش با من

ابرها بر سر خود می کوفتند چون طاقت این غم را نداشتند

زمین نای پاک کردن گونه های آسمان را نداشت

مردم میدویدند تا در سیلاب این فراق غرق نشوند

خودم از شدت درد می خندیدم

اما هیچ کس نمیدانست چرا دست سرنوشت اینهارا نوشته ؟

دیگر آسمان نه اشکی برای ریختن داشت و نه توانی برای ادامه دادن

تنها من بودم با کوله باری از صبر که انتظار مرا میکشید...!

اسما***